Domicilio virtual de Fran Alonso: Biografía e obra literaria de Fran Alonso

Domicilio virtual de Fran Alonso

Biografía e obra literaria de Fran Alonso

Elixe a túa lingua / Choose your language / Elige tu idioma

[ galego, español, português, italiano, catalá, english, deutch, polski]

Older Post Home

e-mail

Foreign rights

Os libros de Fran Alonso

Loading...

INDICE WEB

Noticias
Biografía e obra literaria
Noticias
Novidade: «A punta de pistola». Todo sobre a novela
Entrevista en V Televisión sobre «A punta de pistola»
Os libros de Fran Alonso
Ninguén
O meu gato é un poeta
Espectáculo poético-musical «O meu gato é un poeta»
¿Por que comecei a escribir?
A miña escrita
Recursos didácticos
Fran Alonso fala dos seus libros
O máis persoal
Fran Alonso recita os seus poemas
Poema "Galicia", de Subversións
Descarga «Contesta ou disparo»

Languages

Languages / Linguas / Idiomas
Galego
Español
Português
Italiano
English
Catalá
Polski
Deutch

Recursos didácticos

Picar na imaxe

FOTOS de Fran Alonso

Album de fotos de Fran Alonso
Fotos en alta de Fran Alonso
Charlas en centros de ensino
Portadas dos libros
Actividade pública

Entrevistas con Fran Alonso

Críticas e recensións de todos os libros de Fran Alonso

Picar na imaxe para acceder

Falando dos seus libros

Loading...

ESTUDOS SOBRE FRAN ALONSO

Arquivo web de estudos
Vocabulario cosmofrán (referencias e autoreferencias na obra de Fran Alonso) e as súas implicacións na tradución ao polaco de «Males de cabeza», por Joanna Wlodarczyk
A busca de intertextualidade na tradución de «Males de cabeza» de Fran Alonso, por Joanna Wlodarczyk
Vigo: Ciudad serpiente. Ciudad del corazón (Vigo na obra literaria de Fran Alonso), por Carmen Mejía Ruiz

NINGUÉN EN TWITTER

O meu gato é un poeta en Twitter

Picar na imaxe

CARTAS DE AMOR en Twitter

Picar na imaxe

A ARAÑA E MAIS EU en Twitter

Picar na imaxe

Poetízate en Twitter

Picar na imaxe

A poesía de Fran Alonso en Twitter

Picar na imaxe

Cidades en Twitter

Picar na imaxe

MALES DE CABEZA en Twitter

Picar na imaxe

Cemiterio de elefantes en Twitter

Picar na imaxe

As fotos de facebook

Ferramentas desta web

A web de «O meu gato é un poeta»
Facebook (Fran Alonso)
Twitter (@franalonso): Fran Alonso
Tumblr
Google +
Scribd
Linked in
My space
Tuenti
Fictioncity
Picassa / Plus: Albums de fotos de Fran Alonso
Pinterest
Blogger (cabrafanada): Domicilo Virtual de Fran Alonso
Blogger (cabrafanadablog): blog Cabrafanada
Blogger (noticiasdefranalonso): Noticias de Fran Alonso
Blogger (recursosfranalonso): Recursos didácticos
Blogger (domiciliovirtualdefranalonso): Opina, comente este libro
Blogger (videotecafranalonso): A videoteca de Fran Alonso
Blogger (franalonso): Textos, lecturas
Blogger (lawebdefranalonso): La web de Fran Alonso
Blogaliza (asvoces): As voces de Fran Alonso
Goear (franalonso): Fran Alonso (en mp3)
Sites Google (Cabrafanada): Críticas e entrevistas
Sites Google (Cabrafanada2): Biografía e libros
Sites Google (domiciliovirtual): DV edicións
Sites Google (franalonsoweb) Portadiñas criticas / entrevistas
Youtube (franalonsovideo): Os libros de Fran Alonso
Yotube (franalonsoweb): Domicilio virtual de Fran Alonso
Youtube (franalonsotraducions): Books by Fran Alonso
Youtube (cabrafanada): Cabrafanada
Twitter (@pedramol) «A obra poética de Fran Alonso»
Twitter (@omeugatopoeta) «O meu gato é un poeta»
Twitter (@cidadesbook) «Cidades»
Twitter (@cartasdeamor) «Cartas de amor»
Twitter (@Ninguen_) «Ninguén»
Twitter (@aaranhaeeu) «A araña e mais eu»
Twitter (@poetizate) «Poetízate»
Twitter (@malesdecabeza) «Males de cabeza»
Twitter (@cemiterioelefan) «Cemiterio de elefantes»
Twitter (@brilloelefantes) «O brillo dos elefantes»
Gatopoeta (administración)
Letras vivas (acceso)
Animoto
Feed informer
Technorati
Webstats
Flag Counter

OS BLOG DE FRAN ALONSO

Cabrafanada

Un poema de «Cidades» interpretado coa linguaxe de signos no CEP Marcos da Portela - O alumnado de 3º do curso 2011-2012 do CEP Marcos da Portela, onde tiven a ocasión de realizar o meu espectáculo «A poesía é un globo», participou nunha ex...
1 week ago
Noticias

Trafegando ronseis publicou un vídeo da intervención poética que Fran Alonso realizou con «Poetízate». - O blog Trafegando Ronseis publicou un vídeo da intervención poética que Fran Alonso realizou no IES de Silleda arredor da súa antoloxía *P**oetízate*.
4 weeks ago

CADERNO DE VISITAS

Deixa a túa opinión

O Twitter de Fran Alonso

Fran Alonso en Facebook

Perfil de Fran Alonso

AS VOCES DE FRAN ALONSO

Fran Alonso en mp3
Voces de Fran Alonso en Goear

A videoteca de Fran Alonso (recital)

Loading...

Fran Alonso en enlaces externos

Fran Alonso en Xerais
AELG (Fran Alonso)
Fran Alonso na BVG
Fran Alonso en S.O.L.
Fran Alonso en Wikipedia
Las afinidades electivas

Ollos da cidade

O documental
(Documental sobre a poesía de Fran Alonso e Kiko Neves)
Ollos da cidade 1 (enlace)
Ollos da cidade 2 (enlace)
Ollos da cidade 3 (enlace)
Ollos da cidade 4 (enlace)

Loading...

Fran Alonso en MySpace

Picar na imaxe

Fran Alonso en Scribd. TEXTOS

Picar na imaxe

View my profile on

DOMICILIO VIRTUAL EDICIÓNS

DV

Ir a Domicilio Virtual Edicións

DESCARGAS

Contesta ou disparo

VIDEOTECA DE FRAN ALONSO

Picar na imaxe

Participa (opina, comenta, suxire)

A voz dos lectores e lectoras é importante para un escritor. Esas outras lecturas amplíannos a visión da nosa propia obra. Por isome gusta escoitar outras voces. Por iso che agradezo que opines, comentes, suxiras o que queiras sobre os meus libros e a túa experiencia de lectura con eles. Se liches algún, como autor, gustaríame saber a túa opinión. Anímate a deixar o teu comentario. Moitas grazas.

Para facelo, pica sobre o libro elixido para deixar a túa opinión.

A punta de pistola
Ninguén
Cartas de amor
A araña e mais eu
Cidades
Poetízate
Contesta ou disparo
Males de cabeza
Cemiterio de elefantes
Tráiler
Transición
O brillo dos elefantes
Balada solitaria
Silencio
Territorio ocupado
A casa da duna
Subversións
Persianas, pedramol e outros nervios
Folerpas de Novonyera
Tortillas para os obreiros
Un país a medio facer

Subscribe To Cabrafanada

Posts

Posts

Comments

Comments

Aínda que non o lembro, nacín en Vigo, en 1963. E dígoo, porque sería sensacional que me lembrase de tan decisivo acontecemento para a miña historia persoal. Efectivamente, nacín en Vigo e son urbano de condición, aínda que pasei os primeiros cinco anos da miña vida na aldea de meu pai, no concello de Crecente, e todas as fins de semana de venres a luns até que tiven 14 ou 15 anos. Ademais, até ben pasada a adolescencia, a miña vida tamén estivo ligada á vila mariñeira de Baiona (hoxe turística), onde residían os meus avós maternos e á cotianidade e oficios do mar, algo sobre o que xa teño escrito nalgunha ocasión. Até chegar á universidade, pasei por catro ou cinco centros de ensino; dalgúns gardo bos recordos e outros prefiro esquecelos. O meu profesor de latín no bacharelato, cunha capacidade envexable de insuflar autoestima, sempre me dicía que eu nunca sería nada na vida. Tiña razón. Por iso escribo. Son licenciado en Filoloxía Galego-Portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela, e sempre desenvolvín o meu labor profesional nos ámbitos do xornalismo e da edición. Tamén cursei estudios de posgrao en Literatura Infantil e Fomento da Lectura durante dous anos na Facultade de Ciencias da Información de Cuenca. Formei parte da redacción do Diario 16 de Galicia e desde 1992 traballo en Edicións Xerais de Galicia, onde na actualidade son Subdirector para a Edición Xeral. Desde 2006 son vicepresidente da Asociación Galega de Editores. Do meu traballo editorial, gústame salientar a etapa en que dirixín a colección de poesía Ablativo Absoluto, que actuou como motor de propulsión da poesía dos 90. Como xornalista, en 1996 presentei un breve espacio dedicado aos libros na televisión local de Vigo, dentro programa de variedades conducido por Fernando Franco. Durante varios anos fun colaborador habitual da sección de opinión do diario La Voz de Galicia, posteriormente escribín para o suplemento Luces de El País; desde 2001 colaboro no semanario A Nosa Terra, no que sempre me sentín moi cómodo. Na rede, manteño desde 2003 o blog Cabrafanada, un dos pioneiros no ámbito cultural galego, onde vou deitando anécdotas, imaxes, opinións, vídeos, ideas e arroutadas, en moitos casos relacionados coa miña escrita. É o meu Cosmocaderno, e convídovos a visitalo. O máis importante que podo dicir de min é que eu son un tipo normal. Non, de verdade, dígovolo en serio. Eu son un tipo normal. Digo isto porque moita xente pensa que os escritores somos tipos raros, xente doutro mundo. Haberá quen sexan tipos raros, non digo que non. Ben, pois eu son un tipo normal. Un pouco despistado, iso si, pero normal. Gústame a literatura pero, a verdade, gústame moito máis a vida. Hai moitas cousas que me gustan, e a maior parte delas teñen que ver con gozar da vida. Apaixóname viaxar. Encántame ler no váter. E devezo polas noces con pan. Parecen estupendas banalidades, pero interésame moito a teoría do banal. Habería que escribir sobre iso. En canto aos premios, son importantes, pero creo que non definen a traxectoria dun escritor. En calquera caso, estou moi agradecido polos que recibín, que foron, entre outros, o Premio Blanco Amor de Novela Longa, o Premio Rañolas de Literatura Infantil e Xuvenil ao mellor libro do ano, o Premio Losada Diéguez de Creación Literaria e a distinción White Ravens da Internationale Jugendbibliothek de Múnic. Como narrador publiquei Tráiler (1991), Cemiterio de elefantes (1994), Silencio (1995), O brillo dos elefantes (1999), Males de cabeza (2001) e Cartas de amor (2006). Abordei a biografía en A vida secreta de María Mariño (2007) e en “A voz que vén da seitura”, incluído no libro-idsco con DVD da Señora Carmen A flor dos meus anos (PAI Música, 2007). Abordei a poesía en Persianas, pedramol e outros nervios (1992); Tortillas para os obreiros (1996); Cidades (1997); Subversións (2001; e Balada solitaria (2004). Ademais, publiquei unha antoloxía da poesía galega, lúdica e desenfadada, dirixida á xente que non está afeita a ler poemas, titulada Poetízate (2006). Como xornalista, nun parto difícil, dei á luz Territorio ocupado (1998), unha crónica de literatura periodística sobre o conflicto saharauí, e Un país a medio facer (2008). Tamén viaxei pola Nicaragua asolada polo furacán Mitch, acompañado do fotógrafo Manuel G. Vicente, realizando diversas reportaxes. Os meus libros Cidades, O brillo dos elefantes, A vida secreta de María Mariño, Poetízate, Cartas de amor publicáronse en coleccións destinadas ao público infantil e xuvenil, igual que o álbum ilustrado A casa da duna (2002), realizado en colaboración co fotógrafo Manuel G. Vicente. Son coautor da tradución ao galego do Polgariño (1995), de Charles Perrault e de A aventura sorprendente dun homiño moi valente, de Hans Traxler. O de viaxar é algo que me gusta moito, porque creo que me enriquece como persoa e como escritor e, sobre todo, satiface a miña curiosidade e estimúlame a interpretar o mundo desde a miña capacidade creativa. Ao viaxar, non son un tipo nada mirado. Disfruto tanto dun bo hotel como de pasar a noite nunha tenda de campaña e quedar a durmir sobre a herba, mirando as estrelas (non é para inspirarme, porque inspirarme, o que se di inspirarme fágoo moito mellor cheirando o aceite mesto e pastoso da señora Lola, que fai tortillas para os obreiros). Por certo, xa que estamos, direi que eu non creo que a poesía sexa ese xénero estúpido e bucólico no que un se inspira co arrencendo das flores na primavera. Para min a poesía é profundamente subversiva, flexible como o chicle, e ten propiedades diuréticas; alivia porque é un magnífico tranquilizante sen prospecto. En doses altas, crea adicción ou alerxias. A súa capacidade subversiva ou as súas reaccións alérxicas permítenme lanzar unha ollada interpretativa e crítica sobre o meu tempo, do que son fillo inexcusable. E isto é válido para toda a literatura. Con repecto á literatura, teño que confesar que escribir un libro e saber que mo vai ler alguén é unha experiencia profundamente gratificante. E resulta evidente que son as lectoras e os lectores os que lle dan vida aos libros con cada lectura. Así que a todas elas e eles, grazas por facerme posible como escritor. Ademais, como escritor, teño que estarlle profundamente agradecido aos que escribiron libros nos que eu puiden ler e gozar. A capacidade da literatura para subverter a realidade é unha das cousas máis milagrosas e gozosas do mundo. No mundo, por certo, hai demasiadas cousas que me desagradan. Aínda vivimos nun planeta vergoñento, dominado pola infamia, a inxustiza, a discriminación, os intereses económicos, destrución, a especulación, o egoísmo, a pobreza, a dor, a intolerancia, o fanatismo, o machismo, o racismo, a violencia, a guerra. Parécenme profundamente perversas aquelas persoas que fan prevalecer os seus intereses particulares por enriba dos da comunidade. Eu creo que a literatura nos axuda a ser mellores persoas e a comprender moito mellor este mundo en que vivimos (e, seguramente ese é o principal motivo polo que eu mesmo escribo), o que, en definitiva, é moito, moitísimo. Por iso no podo compartir a opinión de aqueles escritores e escritoras que alegan que a grandeza da literatura está na súa gratuidade. A aprenhensión do mundo que nos proporciona a literatura (como lectores ou como escritores) é de tal magnitude que supera, na miña opinión, cualquera tipo de gratuidade.

BUSCAR

Loading...

Simple template. Powered by Blogger.